InLabyrinthine(2010)Biermanntakesforty-oneshotsofmemorableandiconographicmomentsinHitchcock'sclassicVertigo(1958).Theshotsaresuperimposedontopofeachothercreatingahypnoticlabyrinthofrepetitionsandtransformations.Thedifferentmomentsoverlapinakindofcontra-punctualproliferationlasting15minutes.Ultimately,alabyrinthofmovementsappearsbothwithintheimage(theimagewithintheimage)andbetweentheimages(thechangingrelationshipbetweentheimageswithintheimage).Continuityeditingisreplacedbyadiscontinuousandlabyrinthineediting,andthescreendoesn'tshowoneimageatatime,butseveral.... Theimageshaveastutteringanddiscontinuouslogicwhicharrestsandfocusesonperceptualphenomenawhichslipsawaywhenseeingthefilm.Biermannopenstheseintervalsoftheimperceptibleandenlargesthemandturnsthemintoartformofitsown.ItisasifheusesthetechnologicallyenhancedobjectqualityoftheimagestoexploretheopticalunconsciousbymeansnotenvisionedbyWalterBenjamin. –EivindRossaak,AlgorithmicCulture,ortheNewMultiplicityoftheImage,BetweenStillnessandMotion:Film,Photography,Algorithms(AmsterdamUniversityPress,2011)